Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας

Γνωρίζετε έστω και ένα «δικαίωμα» που έχει «χαριστεί» ; που δεν δόθηκε μετά από αγώνα, εξεγέρσεις, και αίμα;

Όλο ακούω, τι μπορούμε να κάνουμε; και που θα πάει αυτή η κατάσταση; και δεν πάει άλλο! Αλλά στην πράξη τι κάνουμε; Τι έχουμε κάνει για να αλλάξει η κατάσταση;

Βλέποντας την νεολαία αντιλαμβάνομαι ότι, όχι μόνο χαλάσαμε το παρόν αλλά θάψαμε και το μέλλον μας.

Οι φοιτητές, οι νέοι ήταν η κινητήρια δύναμη σε όλες τις μάχες ανά τον κόσμο.
Με ιδέες και πόθο για μια άλλη καλύτερη και δικαιότερη κοινωνία, ενάντια σε οποιαδήποτε εξουσία, μάχιμοι, πάντα έτοιμοι να θυσιάσουν τα προνόμια τους. Και που κατέληξαν;

Μια ολόκληρη γενιά, ο πιο δυναμικός καρπός της κοινωνίας παρατρεχάμενοι των κομματικών μηχανισμών, οπαδοί του life style, ξαπλωτιστες των café, με μόνη έννοια τα κινητά και την βραδινή έξοδο. Μια ολόκληρη γενιά χαμένη από την κακία και το μίσος της προηγουμένης γενιάς που γαλούχησε τα παιδιά της χωρίς ιδέες και όνειρα. Με μόνο ευαγγέλιο την αρπαχτή, το βόλεμα, την κονόμα.

Και στο βάθος η πρωτομαγιά των επαγγελματιών εργατοπατέρων που δεν δούλεψαν ποτέ στην ζωή τους, που σε λίγο θα γίνουν από εργατοπατέρες , πατέρες του έθνους και από τα βουλευτικά έδρανα θα καταπατούν ένα - ένα ότι απέμειναν από τις εργατικές κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αίμα και όχι με καφεδάκι, κινητό και αραλίκι.

Α. Σ.

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

kapos etsi exoun ta pragmata kai sigoura den tha ginoune kalitera, isos exoume pragmatika auto pou mas axizi.

Ανώνυμος είπε...

Η επικράτηση των λαμογίων της "γενιάς του Πολυτεχνείου" πάντως δεν έγινε αναίμακτα. Απο αδίστακτες μαφίες κομματικές και άλλες έχουν τσακιστεί διάφοροι Ολοι έχουν ακούσει τέτοιες ιστορίες στο περιβάλλον τους...

Ανώνυμος είπε...

Να με συγχωρείτε με όσο δίκιο και αν έχει σε πολλά σημεία το άρθρο, εγώ πιστεύω στην νέα γενιά που είναι πολύ πιο ρεαλίστρια από τους γονείς της. Ευτυχώς δεν χρειάζεται την καθοδήγηση των χαμένων στη στράτα της ζωής γονιών της. ΗΜΙΑΙΜΟΣ

μπάμπς είπε...

μήπως ξέρει κάποιος τι ώρα αρχίζει το Prison Break ?

Theodore είπε...

Δυστυχως, ετσι ειναι τα πραγματα.
Οι νεοι, αντι να επιδιωκουν να σοβαρεψουν τα πραγματα, ωστε να αποκτησουν εφοδια, ωστε να μπορουν να βρουν αλλου δουλεια, η να μπορεσουν να φτιαξουν δικη τους δουλεια, με αυτα που θα εχουν μαθει στα διαφορα σχολεια που πανε, μας ταχουν ζαλισει, φωναζοντας , οχι στην εντατικοποιηση και οχι στη συνδεση των σπουδων με την παραγωγη.
Σε αντιθεση με τη νεολαια αλλων χωρων και ιδιως της Αμερικης, την οποια το μονο που ξερουμε, ειναι να βριζουμε, χωρις να κοιταμε να παρουμε ο,τι θετικο εχει.
Δυστυχως, τα κατεστρεψαν τα παιδια τους απο το δηθεν ενδιαφερον τους, οι γονεις τους.Ειναι αξιοι της τυχης τους.