Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Η ουσία της «κρίσης»… Τα δικά σου δικά μου

Το έχουμε ξαναπεί κατ΄ επανάληψη, η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα στην εξεύρεση χρημάτων από την πώληση ομολόγων.
Το πρόβλημα είναι το ύψος του επιτοκίου , αποτέλεσμα της τεχνίτης και κερδοσκοπικής πίεσης που δέχεται η χώρα με το short selling των ομολόγων της, και των συμβολαίων ασφάλισης κίνδυνου cds.

Στην τελευταία πώληση 5ετων ομολόγων με ιδιωτική τοποθέτηση η Ελλάδα ζητούσε 3 με 5 δις ευρω και τις πρόσφεραν συνολικά 25 δις, από τα οποία η χώρα άντλησε μόνο 8 δις με επιτόκιο 6,2 %.

Επομένως πιέζουν οι πιστωτές να δώσουν χρήμα, χρήμα το οποίο θα πάρουν πίσω με επιτόκια τοκογλυφικά. Να γιατί χρειάζονται τα νέα μέτρα και η οικονομική υποδούλωση των πολιτών, για να πληρωθούν τα νέα τοκογλυφικά δάνεια των «κερδοσκόπων» που έχουν όνομα αλλά ποτέ δεν κατονομάζονται.

Τώρα υποθηκεύεται το μέλλον της χώρας και των πολιτών, όχι για το αμαρτωλό χθες, αλλά για το αύριο που μας περιμένει, από αποφάσεις και ενέργειες του σήμερα.

Δεν πτωχεύει η Ελλάς , οι πολίτες της πτωχεύουν και υποθηκεύουν το μέλλον τους, απλά, γρήγορα και συνοπτικά, και το κυριότερο εν αγνοία τους.
Και επειδή ο λαός πάντα ήταν εύκολος στόχος και χειραγωγούνταν πολύ εύκολα του έδωσαν και ένα «μεσαίο δάκτυλο» να παίζει για να ξεχνά το πόνο του, και να νοιώθει «εθνικά» υπερήφανος .
Στην «εντατική» λοιπόν η Ελλάδα, για να τα κονομανε οι ξένοι «κερδοσκόποι» και τα ντόπια τσιράκια τους.

Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή «ένωση» και άλλες τέτοιες μαλακιές που μας λένε , ότι οι «εταίροι» νιώθουν θυμωμένοι και τέτοιες αρλούμπες, αυτοί τρίβουν τα χέρια τους.
Το παιχνίδι ήταν στημένο από την αρχη, αυτή είναι μόνο μια πράξη του δράματος, δακρύβρεχτη αλλά αναγκαία πριν την «κάθαρση».

Όπως αναγκαία ήταν και η είσοδος όλων των χωρών του νότου στην ευρωζώνη με ισοτιμίες που θα οδηγούσαν την Γερμανία και την Γαλλία στην μαζική πώληση των προϊόντων τους στις χώρες αυτές, και θα τις στερούσαν κάθε ελπίδα ανάπτυξης των οικονομιών τους.
Γι΄αυτό και τα «στραβά» μάτια για την είσοδο στην περίφημη ΟΝΕ.
Η είσοδος ήταν στην πραγματικότητα υποδούλωση στο οικονομικό μποκ των ισχυρών της «ένωσης», όπου τα δικά σου είναι δικά μου και τα δικά μου παραμένουν δικά μου.

Γι΄ αυτό και η αυθαίρετη η θέσπιση,και η θρησκευτική προσήλωση στο όριο του ελλείμματος που δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3% του Α.Ε.Π. Ηταν μαθηματικά βέβαιο ότι αυτό θα ήταν θέμα χρόνου για τις αδύναμες οικονομίες που δεχτήκαν αυτή την ισοτιμία με το ευρω, να το υπερβούν.
Και τότε … τότε θα ερχόταν η σειρά της Γερμανίας να κάνει παιχνίδι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: