Είμαστε όλοι συμμέτοχοι γι’ αυτά που θα έρθουν

Δημιουργηθήκαν γρήγορα και με την δική μας συγκατάθεση οι προϋποθέσεις για νέες χαμένες πατρίδες.
Η "μεγάλη" Αλβανία, η ανοικτή υποστήριξη της από τους Αμερικανούς και τα σχεδία για επαναχάραξη των συνόρων στα βαλκάνια φέρνουν την Ελλάδα μπροστά στα νέα πολύ δυσμενή δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί.

Σταδιακά και με την σύμφωνη γνώμη των πολιτικών μας ηγεσιών, γίναμε εμείς οι ίδιοι αυτοί που διαμορφώσαν το τοπίο για να μας επιβάλουν τα ξένα κέντρα τετελεσμένα.

Είτε αναφερόμαστε στην περίπτωση της Μακεδονίας και του ονόματος των Σκοπίων, είτε στην μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, είτε στο νέο πρόβλημα που ανακινείται με τους τσάμηδες και την μεγάλη Αλβανία, άλλες φορές με την δική μας συγκατάθεση και άλλες με την προκλητική μας ανοχή, δημιουργηθήκαν μη αναστρέψιμες καταστάσεις.

Θα πρέπει εδώ να αναφέρουμε ότι η είσοδος 1,5 εκατομμυρίων Αλβανών στην Ελλάδα δεν ήταν ελληνική ιδέα. Άρχισε από το ’92 υστέρα από πιέσεις που ασκηθήκαν και στα 2 μεγάλα κόμματα από τον αμερικανικό παράγοντα, που σχεδιάζει πάντα πριν από εμάς για μας.

Γι’ αυτό και η σχετική προπαγάνδα περί πολυ-πολιτισμικών χωρών που ακούγαμε κάθε τόσο από δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, και πολιτικούς, είχαν συντονισθεί άλλοι από άγνοια, και άλλοι επί χρήμασι, απολύτως με τον αμερικανικό πομπό.

Βεβαία το δέλεαρ για την αποδοχή το έδωσε ένα άλλο επιχείρημα, η άλλη προπαγάνδα περί άδειων ασφαλιστικών ταμείων, και για το λόγω αυτό χρειαζόμαστε τους Αλβανούς να τα γεμίσουν. Πράγμα ψευδές αλλά και ανταγωνιστικό προς το μεροκάματο, αφού η υπερπληθώρα Αλβανών έφερε τον ανταγωνισμό στα μεροκάματα και στην εργασία.

Αυτό όμως ήταν το τυρί στη φάκα, γιατί με αυτό τον τρόπο δελεάσαν τους Έλληνες εργοδότες να αποδεχτούν και να ασκήσουν πιέσεις για ελαστικότερα μετρά, για να έχουν φτηνά αλβανικά εργατικά χέρια, φτηνά και ανασφάλιστα.

Έτσι όλοι έκαναν τα στραβά μάτια στον αλβανικό εποικισμό της Ελλάδας, γιατί τους βόλευε όλους.
Είναι μέγιστο πολιτικό έγκλημα που αφήσαμε να δημιουργηθεί και να υπάρχει μέσα στην Ελλάδα ένας πληθυσμός 1,5 εκατ Αλβανών, συμπαγής εθνική ομάδα, ενός έθνους που τρέφει όνειρα για μεγάλες πατρίδες και Αλβανίες.

Τελικά ξεπουλάμε εύκολα για μερικές χιλιάδες ευρώ κέρδους κάθε εθνικό συμφέρων.
Ίσως γιατί η πατρίδα που ζούμε ποτέ δεν μας αντιμετώπισε σαν πολίτες, σαν άτομα που συμμετέχουν στο γίγνεσθαι της χώρας αυτής. Ίσως γιατί οι πολιτικοί και ο λαός ήταν και είναι κατώτεροι των περιστάσεων.

Έτσι στήνουν τις Κομπίνες στα Υπουργεία και στους Οργανισμούς οι "κουμπάροι".

Γενικός Γραμματέας σε ρόλο κομπιναδόρου

Ο προστατευόμενος του Αλογοσκούφη και η κομπίνα της Ιαπωνίας.

Στήνουν κομπίνες και επιβραβεύονται με πολιτικές θέσεις. Έτσι στήθηκε η κομπίνα του ΟΠΕ από τον Παν. Δρόσο στην Ιαπωνία.
Έτσι στήνουν τις κομπίνες οι κουμπάροι.
Καραμπινάτη απάτη στον ΟΠΕ με την προκήρυξη διαγωνισμού στην Ελλάδα για κατασκευή περιπτερού στην Ιαπωνία!!!
320.000 χιλιάδες ευρώ χρέωσαν με τον παράνομο διαγωνισμό για την κατασκευή του Ελληνικού περιπτέρου στην εμπορική έκθεση της Ιαπωνίας!!!, που όμως έγινε στην Ελλάδα!!!

Ο διαγωνισμός έγινε από τον ΟΠΕ στην Ελλάδα !!! ενώ έπρεπε να προκηρυχθεί στην Ιαπωνία, που άλλωστε θα κατασκευαζόταν το περίπτερο.
Η εταιρεία που πήρε τον διαγωνισμό δεν ήταν κατασκευαστική εταιρεία, αλλά εταιρεία συμβούλων, δεν ανέλαβε την κατασκευή του Ελληνικού περιπτερού, αλλά την εξεύρεση εταιρείας που θα το κατασκεύαζε στην Ιαπωνία!!!
Πράγμα που θα μπορούσε να κάνει ο Έλληνας εμπορικός ακόλουθος στο Τόκυο.
Έτσι «χτύπησε» το διαγωνισμό η εταιρεία συμβούλων στην Ελλάδα για 320.000 ευρω, βρήκε στη συνέχεια την κατασκευάστρια εταιρεία στην Ιαπωνία , που έκανε όλη την δουλειά, και πήρε περίπου 15.000 ευρώ για την κατασκευή του περιπτέρου , και οι κουμπάροι βάλανε στις τσέπες τους 300.000 ευρώ. Όχι και άσχημα ε, τι λέτε;

Και μετά από αυτά, επιβραβεύτηκαν κι’ όλα για τον τρόπο που "χειρίστηκαν" το δημόσιο χρήμα. Έτσι ο τότε Διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΕ Παν. Δρόσος και εκ των «κολλητών» του Αλογοσκούφη τοποθετήθηκε Γενικός Γραμματέας του υπουργείου οικονομικών.
Ενώ ο Έλληνας εμπορικός ακόλουθος στην Ιαπωνία, που διαμαρτυρήθηκε για τις παραπάνω μεθοδεύσεις, για την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και κατήγγειλε την απάτη, πήρε δυσμενή μετάθεση στην Αθήνα.
Όχι παίζουμε.
Αυτό δεν είναι κράτος είναι συμμορία.
Έτσι ωραία και αθόρυβα κλέβουν τα χρήματα των υπουργείων και του Ελληνικού λαού.
Έτσι παίζεται το παιχνίδι. Στήνουν κομπίνες και μετά επιβραβεύονται με πολιτικές θέσεις.
Μην απορείτε λοιπόν γιατί αυτή η χώρα είναι έτσι όπως είναι, και πάνω απ’ όλα παραμένει βαθιά διεφθαρμένη . Την εξήγηση μας την δίνει 160 χρόνια πριν ο Τερτσέτης.
"Παρατηρώ ακόμη ότι όποιος θέλει να διαφθείρει μίαν κοινωνίαν, μέσον ασφαλές υπάρχει: να βραβεύονται με τας τιμάς του Κράτους κακοήθεις και ανάξιοι”.

Η ΠΑΣΠ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΙΧΕ ΤΙΣ ΛΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΠΡΙΝ ΕΡΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΣΠ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΣ

αναδημοσίευση από το dentnews

Το πρώτο τεύχος του ηλεκτρονικού DentNEWS έμελλε να τύχει σε αυτό το άχαρο αλλά και πολύ σημαντικό ζήτημα του φακελώματος των φοιτητών από την ΠΑΣΠ μέσω των λιστών που είχε να διαχειριστεί το ΠΑΣΟΚ στις εσωκομματικές του διαδικασίες.

Ακολουθεί το DentNEWS #001, ένα δισέλιδο σε pdf, που μπορείτε να κατεβάσετε και να απολαύσετε διαβάζοντας το.

Θα προβαίνουμε σε αυτή την κίνηση (δημοσίευση σε τέτοια μορφή pdf) σε θέματα που κρίνουμε ότι χρήζουν περαιτέρω ανάλυσης και μορφοποίησης που δεν μπορεί να γίνει απευθείας μέσω του blog.

Όταν η δημοκρατία απαιτεί θυσίες

Τι ή καλύτερα ποιούς θα χάναμε.

Ο μόνος τρόπος για να έχουμε καλύτερη και αντιπροσωπευτικότερη εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο είναι η κλήρωση.

Αντί λοιπόν εκλογών, που έχουν καταντήσει καθαρή συναλλαγή, μεταξύ υποψηφίων βουλευτών και εκλογέων, είτε σε προσωπικό, είτε και σε συλλογικό επίπεδο.
Καθώς και μεταξύ κομμάτων και επιχειρηματικών συμφερόντων, η κλήρωση των βουλευτών θα έφερνε την πραγματική άμεση δημοκρατία.

Η επιλογή θα γινόταν με κλήρωση μεταξύ αυτών που αποτελούν το εκλογικό σώμα, και όχι με 4 χρόνη θητεία, αλλά μονοετή.

Μα, θα πει κάποιος, έτσι θα καταλήγαμε όλοι να ασχολούμαστε μόνο με την πολιτική, για να είμαστε ενήμεροι για όλα τα λεπτά ζητήματα που θα αφορούσαν καθημερινά την ψήφο μας - γιατί οι 300 που είναι στη βουλή ξέρουν τι ψηφίζουν;

Η απάντηση είναι απλή. Με το 1/10 και μόνο της ενέργειας που δαπανούν τα ΜΜΕ για να μας βομβαρδίζουν καθημερινά με το πότε... έβηξε ο τάδε βουλευτής, θα μπορούσαν να μας ενημερώνουν σωστά για τα αληθινά τρέχοντα προβλήματα και ζητήματα που μας αφορούν. Έτσι και ο τελευταίος πολίτης θα είχε σωστή άποψη για όλα τα θέματα που θα απαιτούσαν την ψήφο του...

Τότε όμως θα χάναμε των υπηρεσιών κολοσσών του κοινοβουλευτισμού, όπως, της Εύας Καϊλή, της Ελένης Ράπτη, του τέρατος τής «βουλής» Σοφίας Καλατζάκου, του Κυριάκου Μητσοτάκη μετά της αδελφής του, της Άντζελας Γκρέκου, της Λιάνας Κανέλλη, και ένα σωρό άλλων αστέρων του δημοκρατικού μας στερεώματος.

Βλέπετε και η άμεση δημοκρατία θέλει και αυτή τις θυσίες της.

Μήπως οι «δικοί μας» προετοιμάζουν το έδαφος, για την παραχώρηση της Θράκης;

Δεν θέλω να εστιάζω στο τι κάνει η τούρκικη κυβέρνηση η οποία όμως φαίνεται πολύ δραστήρια στην Θράκη. Το ερώτημα είναι τι (δεν) κάνει η ελληνική κυβέρνηση, για να προστατέψει τα συμφέροντα και την ακεραιότητα της.

Όπως φαίνεται, η πάγια τακτική της ελληνικής κυβέρνησης είναι, να μην διαμορφώνει τις εξελίξεις αλλά να παίρνει θέση όταν ήδη αυτές έχουν παγιωθεί.
Περιμένουμε λοιπόν η μουσουλμανική μειονότητα να γίνει τουρκική κοινότητα, με όλα τα επακόλουθα για να δηλώσουμε γεμάτο συγκίνηση και στεναχώρια ότι «χάθηκε σημαντικός χρόνος που μπορούσαμε να κάνουμε κάτι, αλλά τώρα τι μας μένει να κάνουμε ...είναι πολύ αργά... »
Η Τουρκία λοιπόν θέτει μειονοτικό ζήτημα τώρα και στα Δωδεκάνησα.

Δηλαδή, το τούρκικο επίσημο κράτος λειτουργεί ως προστάτης όλων των «μουσουλμανικών μειονοτήτων» διεκδικώντας τα δικαιώματα τους !!!
Ήδη η ελληνική κυβέρνηση συναλλάσσεται με τους Τούρκους σε ότι αφορά την μειονότητα της Θράκης και τα δικαιώματα τους, δέχεται δηλαδή ότι η Τουρκία είναι ο εκπρόσωπος της μουσουλμανικής μειονότητας.
Έχουν διαμορφωθεί ήδη πραγματικοί δεσμοί μεταξύ Μουσουλμάνων και της Τουρκίας! «Πράκτορες» της Τουρκίας εμφανίζονται ως εκπρόσωποι στο ελληνικό κοινοβούλιο η ως πολιτειακοί παράγοντες, χαρακτηριστηκά μόνο αναφέρω ότι ο αντινομάρχης Ροδόπης (κ. Μ. Δεβετζή Ογλού), σε τουρκικό κανάλι, αναφέρεται στον «Αττίλα» ως «ειρηνευτική επιχείρηση στην Κύπρο»!!!
Τι κάνει το ελληνικό κράτος για να αλλάξει τα δεδομένα...;
Μπορεί η Ελλάδα να ασκήσει εξωτερική πολιτική, δεν εννοώ κουμπαριές, αυτές είναι για λαϊκή κατανάλωση...
Είναι δυνατόν η Ελλάδα με τους εκπροσώπους που έχει να καταστήσει σαφές ότι δεν διαπραγματεύεται εθνικά και κυριαρχικά ζητήματα;
Για να το κάνει όμως αυτό πρέπει πρώτα να γίνει σεβαστή σαν χώρα!!!
Όπως καλά γνωρίζουμε ο σεβασμός δεν απαιτείται, αλλά εμπνέεται.
Ποιός λοιπόν να εμπνεύσει σεβασμό και με ποιές πράξεις, η κα Μπακογιάννη που προσπαθεί να λανσάρει το ξεπούλημα του ονόματος ως επιτυχία ή ο κος Καραμανλής που σκύβει χωρίς καμιά ντροπή, μπροστά στο μνημείο του σφαγέα τον Ελλήνων;

Η σιωπή είναι συνέργεια !

Είναι πράκτορες, δεν εξηγείται αλλιώς.

Πράκτορας σε ρόλο Υπουργού Εξωτερικών. Συνεχίζεται η οικογενειακή παράδοση

Με συνοπτικές διαδικασίες χτες στις Βρυξέλλες και κάτω από την επιδιαιτησία των Αμερικανών, ξεπούλησαν το όνομα της Μακεδονίας, βάζοντας και τυπικά την συγκατάθεση τους στις διεκδικήσεις ελληνικών εδαφών και σε αμφισβήτηση την εθνική κυριαρχία.

Το είχαμε πει άλλωστε πριν από αρκετό καιρό, και ευχόμασταν την τελευταία στιγμή να διαψευσθούμε, ότι το όνομα θα ήταν Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας.

Ελπίζαμε ως και την τελευταία στιγμή να ορθώσει κάποιος το ανάστημα του και να σταματήσει το στημένο θέατρο που παιζόταν και παίζεται για λαϊκή κατανάλωση.

Η υπουργός των εξωτερικών και η κυβέρνηση Καραμανλή είναι υπόλογοι στον Ελληνικό λαό για εθνική προδοσία.
Αύριο όλοι αυτοί μπορεί να παν στα σπίτια τους και να χαίρονται τα πλούτη που απέκτησαν στην πλάτη του λαού και της χώρας, το αποτέλεσμα των πράξεων τους όμως θα μείνει, και θα ακολουθεί τους πολίτες και την μελλοντική πορεία της χώρας.

Από χτες είμαστε πιο φτωχοί, πιο μόνοι, και πιο προδομένοι.
Κάποιοι ξεπουλούσαν τα όσια και τα ιδανικά του έθνους για χρήματα, οι σύγχρονοι νεο-προδότες τα ξεπουλάνε για να γίνουν αρεστοί στα υπερατλαντικά αφεντικά τους.Ήταν όλοι τους προδότες. Άλλοι από φιλοδοξία και άλλοι από ανικανότητα.

Το παιχνίδι είναι στημένο

Το ποσό που εξοικονομείται από τις αλλαγές στο νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, από την μείωση των συντάξεων, είναι περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ.

Λιγότερα δηλαδή και από τις μίζες που δώσανε οι διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων για να αγοράσουνε σίγουρη χασούρα με τα δομημένα ομόλογα.

Αν δε προσθέσουμε και το χάσιμο από αυτά, σε μερικά ομόλογα φθάνει και το 36% της αρχικής αξίας, τότε καταλαβαίνουμε γιατί γίνονται νέα ασφαλιστικά νομοσχέδια για τα «άδεια» ταμεία.

Και οι δυο πλευρές όμως είναι συμμέτοχες στην λήστευση των ταμείων, και η κυβέρνηση και οι συνδικαλιστές εργατοπατέρες, που μέλη τους συμμετέχουν στις διοικήσεις των ταμείων.

Το παιχνίδι είναι στημένο, γιατί αν δεν ήταν, τότε που έγινε γνωστό το σκάνδαλο των δομημένων έπρεπε να παραλύσει όλη η χώρα, απαιτώντας ολοι, να πάνε οι κλέφτες φυλακή.

Τότε η ΓΕΝΟΠ έπρεπε να έκοβε το ρεύμα απαιτώντας δικαιοσύνη. Τότε έπρεπε οι συνδικαλιστές να βγουν στο δρόμο και να τα σπάνε.
Αλλά βλέπετε κανένας δεν θέλει να στείλει τον εαυτό του στη φυλακή.

Η λεπτή κόκκινη γραμμή

Αυτό δεν είναι κράτος, αυτό είναι συμμορία.

Και για να εξηγούμε, το κράτος είναι ένα και αδιαίρετο, δεν τεμαχίζεται σε εκλογικές περιόδους, και δεν ανήκει σε κόμματα και μηχανισμούς.
Όταν αυτό καταρριφθεί, τότε δε έχουμε κράτος αλλά ένα μηχανισμό εξουσίας στα χέρια λίγων.

Γι’ μας όμως το κράτος παραμένει σαν θεσμός το όργανο και η κεντρική διοίκηση που διασφαλίζει και κατοχυρώνει την σωστή λειτουργία και την δίκαιη κατανομή όλων των κοινωνικών αγαθών, της υγείας, της παιδείας, της δικαιοσύνης, της ασφάλισης, της περίθαλψης, της ασφάλειας των πολιτών, της ενημέρωσης...

Θέλουμε το κράτος να διασφαλίζει τον απλό πολίτη από κάθε είδους αυθαιρεσία, ακόμα και από τις δικές του αυθαιρεσίες .
Εδώ όμως, σ’ αυτόν το τόπο, η πραγματικότητα είναι συντριπτική, έχουμε ένα κράτος χωρίς αρχή και τέλος, που δεν αυθαιρετεί απλώς, αλλά συστηματικά καταδυναστεύει τον πολίτη.
Έρμαιο στα χέρια και στα συμφέροντα είτε ιδιωτών, είτε διαφόρων ομάδων εξουσίας.
Ενώ η λειτουργία της κρατικής μηχανής, όταν και όπου αυτή λειτουργεί, παράγει ταλαιπωρία, συναλλαγή, καταπίεση, διαφθορά.

Έλεος, φτάνει πια. Στήσανε μια μηχανή για να καταπιέζουν και να αφαιμάζουν. Για να υπάρχει μια επίφαση δημοκρατικής νομιμότητας, και πατώντας σε αυτή να μας πατάνε στο λαιμό.
Δεν σου παρέχουν τίποτα και σου ζητάνε τα πάντα, ακόμα και τη ζωή σου. Καμία πρόνοια, κανένα κράτος δικαίου, καμιά δικαιοσύνη.
Παντού σε περιμένουν να σου τα πάρουν όλοι, κράτος, όργανα και υπάλληλοι του, κρατικοί λειτουργοί.
Και έρχονται τώρα αυτά τα όργανα που σε δυναστεύουν, και βγαίνουν στους δρόμους για να μην χάσουν τα προνόμια τους, στο καθισιό, και στην εκμετάλλευση του πολίτη.

Τα ιδία άτομα που στα παίρνουν στην πολεοδομία, που κάνουν τις λαμογιές τους εκεί που περνάει η «μπογιά» τους, τα ίδια άτομα είναι και εκείνα που απεργούν, ζητώντας τα προνόμια τους να μην τους τ’ αγγίξει κανείς.
Δε μπορώ να βάλω στο ίδιο τσουβάλι τον υπάλληλο των 700 ευρω στον ιδιωτικό τομέα ή τον ελεύθερο επαγγελματία, με τον εφοριακό, τον υπάλληλο της ΔΕΗ και του ΟΤΕ, τους δημοσίους υπαλλήλους ή τους υπαλλήλους των ΟΤΑ.

Από την άλλη όμως έχουμε και κυβερνήσεις που δε αγγίζουν τα προνόμια των συντεχνιών για να καταστήσουν το σύστημα δικαιότερο. Έχουμε κομματικούς μηχανισμούς που εξυπηρετούν ιδιωτικά συμφέροντα στη συνέχιση της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, και της διαφθοράς.

Γι΄ αυτό, αν και τις μέρες αυτές γίνονται απεργίες και ψηφίζεται στη βουλή το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, κανείς δεν μιλά για κλοπή των αποθεματικών των ταμείων, για διαφθορά, για συναλλαγή οργανισμών με ιδιώτες με σκοπό το χρήμα των ασφαλισμένων. Δεν αναφέρονται οι μίζες των δισεκατομμυρίων που έδωσαν τα «άδεια» ταμεία, τα δομημένα ομόλογα, και τόσα άλλα.

Υπάρχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή, που κανείς δεν αγγίζει όσο και αν δεν συμφωνούν και φωνάζουν μεταξύ τους, δεν περνούν το διαχωριστικό χαράκωμα που χωρίζει την αλήθεια από το ψέμα και την επιβολή. Αν τα ταμεία των ασφαλιστικών οργανισμών είναι άδεια το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να δούμε δεν είναι γιατί άδειασαν;
Και τότε ξαναπάμε πάλι πίσω στα ίδια, για τα οποία κανείς δεν μιλά, και κανείς δεν αγγίζει. Γιατί όλοι τους το ίδιο σύστημα διαφθοράς και συναλλαγής εξυπηρετούν.

Όλοι, έχουν τους πολίτες αυτής της χώρας στη μέση να τους σφίγγουν και να τους ξεζουμίζουν.

Όχι αν μπορείς πες κάτι.

Το αρχείο περιμένει...

Τι γίνετε με το θέμα των δομημένων ομολόγων ;

9 μήνες τώρα η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια της δικαιοσύνης, χωρίς να φαίνεται η παραμικρή πρόθεση εκ μέρους της, να προβεί σε καμία ουσιαστική κίνηση για την άσκηση διώξεων και την παραπομπή της υπόθεσης στο ακροατήριο.

Απ’ ότι φαίνεται και αυτή η υπόθεση, των ομολόγων, θα οδηγηθεί κάποια στιγμή στο αρχείο. Όπως άλλωστε και τόσες άλλες σημαντικές υποθέσεις, που είτε παραγράφτηκαν, είτε μπήκαν στο αρχείο, όπως το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, η υπόθεση κατασκοπίας του “Rocco”, οι μίζες της Siemens, οι υποκλοπές, και τόσες άλλες.

Τελικά οι διεφθαρμένοι, και όσοι τους υπηρετούν, κρύβονται πίσω από σκοπιμότητες, οι σχετικές έρευνες πάντα κάπου σκαλώνουν, οι κοινωνικές αντιδράσεις είναι χλιαρές -“λευκό έγκλημα”- και τελικά η κοινή γνώμη τείνει να εκλάβει τη διαφθορά ως απλή ηθική απάτη, ως μια απλή εκτροπή των ισχυρών, ως σφάλμα και όχι ως έγκλημα.

"Παρατηρώ ακόμη ότι όποιος θέλει να διαφθείρει μίαν κοινωνίαν, μέσον ασφαλές υπάρχει: να βραβεύονται με τας τιμάς του Κράτους κακοήθεις και ανάξιοι”.
Τερτσέτης - “Άπαντα”

...Και πάλι άδεια θα μείνουν

Και μια απορία που μας δημιουργήθηκε διαβάζοντας το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Καλά μόνο τα όρια ηλικίας και η μείωση των συντάξεων είναι το πρόβλημα των ταμείων;
Η εισφοροδιαφυγή που αγγίζει το 20% δεν είναι;
Γιατί λοιπόν την αφήνετε έξω από το νέο νομοσχέδιο;

Ρωτάμε λοιπόν, που; σε ποιο σημείο γίνεται αναφορά για την πάταξη της ;
Μην το ψάχνετε, απολύτως σε κανένα!!!

Ναι, ένα από τα μεγαλύτερα θέματα που δημιουργούν τεράστια ελλείμματα στα ταμεία δεν αναφέρετε ούτε μια φορά. Δε έγινε καμιά πρόταση αντιμετώπισης της! Τρομερό έτσι;

Ίσως λοιπόν αυτό να είναι ενδεικτικό του τι τροποποίησαν και γιατί. Με το θέμα αυτό δε ασχολήθηκε κανένας γιατί δεν ενδιέφερε κανέναν ;

Το θέμα λοιπόν δεν είναι η ενίσχυση των άδειων ασφαλιστικών ταμείων με χρήμα, αλλά η τροποποίηση του ασφαλιστικού για να συνεχίζουν μερικοί να βάζουν τα χρήματα των ταμείων στις τσέπες τους.

...Δεν είναι μόνο αλήτες, είναι και πουλημένοι

Γιατί αλήθεια κατέβηκαν σε απεργία οι δημοσιογράφοι;

Αφού τα ταμείο τους στο νέο νομοσχέδιο διαχωρίστηκε από τα άλλα, και αφού τους δίνονται και περί τα 300 ευρώ επιπλέον στην σύνταξη, και πολλά άλλα..., τότε γιατί κατέβηκαν στην απεργία μαζί με τους άλλους χιλιάδες εργαζομένους;
Γιατί αλήθεια απήργησαν ; αφού τους αντάμειψαν πλουσιοπάροχα.

Μα ακριβώς γι’ αυτό. Ήταν η προσφορά των καλών τους υπηρεσιών, δια της απολύτου σιωπής που παρείχαν λόγω απεργίας, προς την κυβέρνηση.

Να μην δει κανείς, γιατί δεν θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά αν δεν απεργούσαν, τις δεκάδες χιλιάδες που διαδήλωσαν χτες στο Σύνταγμα ενάντια στην ψήφιση του νέου νομοσχεδίου.

Να μην υπάρξει καμία αναφορά, κανένα ίχνος, τίποτα, σαν να μην έγινε ποτέ , σαν να μην εναντιώθηκε κανείς σε αυτό που κατασκεύασαν ενάντια στην βούληση του λαού.

Αφού δεν το έπαιξε η τηλεόραση δεν έγινε ποτέ.

Γιατί η πραγματική προσφορά των δημοσιογράφων στον αγώνα κατά του ασφαλιστικού, θα ήταν η δημοσιοποίηση και η παρουσίαση των εικόνων με τους χιλιάδες απεργούς, τα ξένα κανάλια τους υπολόγισαν 100.000, που βγήκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν την αντίρρηση τους γι΄ αυτό που η κυβέρνηση ψηφίζει. Αγνοώντας η κυβέρνηση αυτή τι θέλει η πλειοψηφία των πολιτών της χώρας.

Και όπως γράφετε « η δημοσίευση είναι η ψυχή της δημοκρατίας».

5 είναι αρκετοί...για να ψηφίσουν για το ασφαλιστικό

Γιατί να υπάρχουν 300 βουλευτές στην βουλή αφού πριν τη ψήφιση του κάθε νομοσχεδίου γνωρίζουμε το αποτέλεσμα;

Αν δε τύχη κάποιος κάποτε, πολύ σπάνιο να επιχειρήσει να ψηφίσει διαφορετικά από την κομματική γραμμή ή κατά συνείδηση, τότε τίθεται θέμα κομματικής πειθαρχίας και από κει παν και οι άλλοι.

Θα έφταναν 5 άτομα στην βουλή, να αντιπροσωπεύουν ένας το κάθε κόμμα, με τα ανάλογα ποσοστά ο καθένας.
Θα μας στοίχιζε και ποιο φτηνά η «δημοκρατία».
Και έτσι ευτυχισμένοι και μακάριοι θα απολαμβάναμε τα αγαθά του πολιτεύματος που μας επέτρεψαν να έχουμε.

Κυρίαρχε λαέ...

Έχουμε κάθε δικαίωμα να ανησυχούμε

Φοβάμαι ότι βάζουν πλώρη για να «λύσουν» το κυπριακό, με ένα μπογιατισμένο σχέδιο Αναν.

Πώς θα το κάνουν αυτό; Η λύση απλή και δοκιμασμένη...
Λίγο προπαγάνδα, πολύ υποτέλεια, υποχώρηση και...στο βάθος ένα χρηματικό έπαθλο.

Το κυπριακό παράρτημα της PRIO (Peace and Research Institute of Oslo) δημοσιοποίησε πρόσφατα μια «μελέτη» στην Λευκωσία, την οποία προλόγισε ο Ειδικός Αντιπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο.

«...Εφόσον βρεθεί λύση και επικρατήσει η ειρήνη», το κάθε νοικοκυριό θα καρπωθεί 5.500 ευρώ έξτρα στο ετήσιο εισόδημα του.

Για να διαβάστε το όλο το δημοσίευμα πατήσετε εδώ.

Για να μην ξεχνάμε που ζούμε

Ξεχνάμε και λησμονούμε όμως ένα πράγμα, ότι ο κόσμος αυτά έχει, σε αυτή την πραγματικότητα ζει, αυτά απαιτεί και θέλει.
Είναι ο Κόσμος που κοιτάζει Στάη, που δίνει 50 και 60% ακροαματικότητα στον Λαζόπουλο, και αυτό που συζητάει είναι αν έχει δίκαιο ο «Θέμος» ή ο «Μάκης».
Αυτός είναι ο κόσμος που ζούμε και δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Είναι ο κόσμος της θέσης στο δημόσιο, είναι ο κόσμος του «να βολευτούμε», είναι αυτός που παίρνει το «φακελάκι», ο κόσμος της βίλας και του εξοχικού από τα «έξτρα», «της πάρτης μου» και της αρπαχτής.

Είναι ο κόσμος που είναι βουτηγμένος στη συναλλαγή, στην υποταγή και στο σκύψιμο εκεί που δεν τον παίρνει , και στο να γίνεται κόκορας εκεί που έχει την μικροεξουσία του.
Αυτός είναι ο κόσμος της καθημερινότητας στην Ελλάδα.
Τι να λέμε, κανείς δεν μπορεί να σου επιβάλει κάτι αν εσύ δεν το αποδεκτείς στο τέλος.
Και δεν το αποδέχεται απλώς ο κόσμος, κάνει ουρές για να τον επιλέξουν.

Από κείμενο που μας έστειλε ο αναγνώστης μας Αλέκος Ε.

Πέναλτι χωρίς τερματοφύλακα

Αναδημοσιευση απο το http://osaperas.yooblog.gr/


Σε έρευνα που έγινε στα Σκόπια και η οποία δημοσιεύεται στις περισσότερες βαλκανικές εφημερίδες (οι δικές μας απεργούν αλλά και όταν κυκλοφορήσουν θα ασχολούνται με τα βαριά θέματα των θεμομάκηδων), το 45% των σκοπιανών τάσσονται κατά της αναγνώρισης από την χώρα τους του Κόσοβο. Μόνο ένα 35% (στην συντριπτική πλειοψηφία τους Αλβανοί) τάσσονται υπέρ.
Η πλειοψηφία αυτών που αντιτίθενται υποστηρίζει –αυτό που ο κόσμος έχει τούμπανο- ότι θα δημιουργηθούν προβλήματα στην εθνική ασφάλεια της χώρας τους. Σε πιο απλά ελληνικά θα τους «κατακρεουργήσουν» οι αλβανοί. Ήδη, όπως είναι γνωστό, το μεγαλύτερο αλβανικό κόμμα, έχει άρει την εμπιστοσύνη του στη σημερινή κυβέρνηση των Σκοπίων και πλέον η χώρα τους κυβερνάται, όπως κυβερνάται, από κυβέρνηση μειοψηφίας.

Οι Σκοπιανοί θεωρούν κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι μόλις οι αλβανοί του Κόσοβο «καθαρίσουν» με τους Σέρβους στη Μιτρόβιτσα (και τους άλλους θύλακες), τότε θα ξεκινήσει η ιστορία προσάρτησης εδαφών που κατοικούνται από αλβανούς και ανήκουν σήμερα στα Σκόπια. Τουτέστιν επέρχεται διαμελισμός.

Αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί και η χώρα μας δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να υπερασπίσει τα δικαιώματα της.
Είναι όπως λένε στο ποδόσφαιρο: Έχουμε να εκτελέσουμε ένα πέναλτι χωρίς καν τερματοφύλακα της αντίπαλης ομάδας κάτω από τα δοκάρια και όμως οι πιθανότητες να στείλουμε τη μπάλα άουτ είναι περισσότερες από το να σκοράρουμε.

Μπορεί να γίνει αυτό στο ποδόσφαιρο; Βεβαίως, όταν αυτός που εκτελεί το πέναλτι έχει πάρει εντολή από τον προπονητή του ή έχει αγορασθεί από τρίτους για να βγάλει τη μπάλα άουτ

ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Όταν απεργούν οι δημοσιογράφοι, και τα ΜΜΕ δεν μπορούν να κάνουν την προπαγάνδα τους , τότε καταλαβαίνεις την μεγάλη απουσία του κράτους απ΄ όλα όσα γίνονται γύρω μας .

Την παντελή έλλειψη υποδομών και θεσμών, την απέραντη αδιαφορία για θέματα ζωτικής σημασίας για κάθε άνθρωπο και κάθε κοινωνία.

Παντού κενό, αδιαφορία, εγκατάλειψη των πραγμάτων στην τύχη τους. Και παντού όμως, την ιδία στιγμή της ανυπαρξίας του, ένας αδηφάγος δημόσιος τομέας που δεν νοιάζεται αν ζεις ή αν πεθαίνεις. Έτοιμος να σου αφαιμάξει και την τελευταία σταγόνα από το αίμα σου. Ή μάλλον την προτελευταία, γιατί την τελευταία περιμένουν να την αφαιμάξουν οι λειτουργοί αυτού του κράτους.

Τίποτα πραγματικά δεν λειτουργεί, και αν βάλει, οπότε τέλος πάντων θυμηθεί ο θεός και βάλει το χέρι του και λειτουργήσει κάτι, τότε καταλαβαίνεις ποσό πίσω είμαστε σαν χώρα.

Είναι σημαντικό τις μέρες αυτές να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας σαν πολίτες για πολλά πράγματα.

Και ένα απ’ αυτά θα πρέπει να είναι ότι η δημοσιότητα και τα τηλεοπτικά παράθυρα δεν είναι το παν. Είναι ένας δημιουργημένος εικονικός κόσμος που κατασκευάστηκε για να αποπροσανατολίζει, να μας μπερδεύει από το να κατανοούμε τα προβλήματα και τις ανάγκες, ενώ μας αδρανοποιεί και μας αποτρέπει από την διεκδίκηση των πραγματικών αιτημάτων μας . Δεν διεκδικούμε πια από αυτούς που πρέπει, εκεί που πρέπει και όταν πρέπει, αλλά μονό μπροστά στις κάμερες και στα παράθυρα των καναλιών. Και πάντα παρουσία της τηλεοράσεως.

Φτάσαμε στο σημείο να «διεκδικούμε» αιτήματα μας ως πολίτες , από τα κανάλια, και όχι από τα θεσμικά όργανα του κράτους και της πολιτείας.

Τώρα που ο μηχανισμός δεν έχει την προπαγάνδα του, τώρα αυτές τις μέρες μπορεί πολίτης να ανοίξει τα ματιά του και να δει. Να δει σε ποια Ελλάδα ζει, χωρίς το χαζοκούτι και οι φυλλάδες να του κάνουν το μαύρο, άσπρο.

Παλέψτε, διεκδικήστε , εκεί που συντελείτε η αδικία, εκεί που σας αφαιρούν τα δικαιώματα σας . Αφήστε την τηλεόραση στο σπίτι σας και μπείτε στη ζωή.

Δεν αρχίζει και δεν τελειώνει η ζωή στην εικονική πραγματικότητα που οι έμποροι και οι εργολάβοι μας πουλάνε και τα τσιράκια τους μας πλασάρουνε .

Η νέα ανεξάρτητη αρχή των «μεγαλο-δημοσιογράφων»

Παρουσιαστές ειδήσεων σε ρόλο κοινωνικού αντιπροσώπου

Ένα πράγμα που με νευριάζει στην τηλεοπτική πραγματικότητα που δημιούργησαν, είναι οι διάφοροι «Μεγάλο-δημοσιογράφοι».

Καθαρά καταναλωτικά, πλαστικά κατασκευάσματα για να πουλάνε καλύτερα τα «προϊόντα» τους τα κανάλια, αφού ο μέσος τηλεθεατής θα ταυτίσει την αλήθεια, την ορθή κρίση, την χωρίς προκατάληψη ανάλυση, με αυτούς.

Δίνεις σε κάποιον ένα μικρόφωνο και το δικαίωμα να λέει ότι θέλει και αυτόματα αυτό τον καθιστά «πρώτη φίρμα», σιγοντάρουν λίγο η AGB, λίγο η «παράλληλες» κινήσεις και έχουμε έτοιμο το επόμενο αστέρι μας. Έτοιμο λοιπόν, και με άποψη που του την «φυτεύουν».

Έτσι χάνει την φωνή ο τηλεθεατής, ο πολίτης από άμεσα εμπλεκόμενος, με την δικιά του θέση, με τις δικές του απόψεις γίνεται παθητικός δέκτης, δεκτής των μηνυμάτων μιας άλλης πραγματικότητας, εικονικής, που βολεύει αυτούς που την διαχειρίζονται.

Αν δείτε ένα ντοκιμαντέρ του ’70 θα εκπλαγείτε από την σαφήνεια της διατύπωσης, την καθαρή γλώσσα και την απλή και σοβαρή επιχειρηματολογία, όχι του παρουσιαστή, αλλά του απλού πολίτη.

Δείτε το ντοκιμαντέρ για την απαλλοτρίωση των χωραφιών στα Μέγαρα το ’73 για να γίνει το εργοστάσιο του Μποδοσάκη και θα καταλάβετε.

Καθαρός λόγος, μεστός, περηφάνια, επιχειρήματα, διεκδικήσεις που βασίζονται στο δίκαιο τους, που καταπατήθηκε.

Και δείτε σήμερα που κατάντησε ο πολίτης, τον ακολουθούν στις λαϊκές, για να πει στην κάμερα ότι πεινάει, ότι δεν έχει και ζει με ψίχουλα.
Του αφαίρεσαν την αξιοπρέπεια μαζί με την φωνή και αυτός το δέχτηκε.
Τώρα πια δεν χρειάζεται να μιλάει αυτός, έχει τον αντιπρόσωπο του στο γυαλί, αλλά όπως ξέρουμε όλοι, και σοφά λέει ο λαός «Αλίμονο σε αυτούς που δεν έχουν νύχια να ξυστούν».

Και ύστερα λένε ότι φταίει ο Σόμπολος

Σκεφτείτε το επίπεδο των δημοσιογράφων που επέλεξαν ως πρόεδρο της ένωσης τους το Σόμπολο.

Είναι μετά να απορείς για το επίπεδο της καθημερινής ενημέρωσης ;
Η ΕΣΗΕΑ θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο διεκδικώντας και διασφαλίζοντας για όλους τους δημοσιογράφους ανεξαρτησία, και λόγο στο προϊόν της εργασίας τους, αναβαθμίζοντας παράλληλα τον ρόλο του δημοσιογράφου. Καθιστώντας τον δημοσιογράφο από κομπάρσο και όργανο, σε ουσιαστικό πομπό μιας καλύτερης ενημέρωσης.

Άλλα όμως σκέφτεται η ΕΣΗΕΑ και αντί για ανεξαρτησία, και αναβάθμιση, δηλώνει υποταγή και υποτέλεια στους εργολάβους και στους μεσίτες της ενημέρωσης. Και σε κάθε εξουσία, με τα ανάλογα ανταλλάγματα φυσικά.
Δεν περιμέναμε τίποτε άλλο από εσάς κύριε Σόμπολε. Αλλά ούτε και από τα μέλη του σωματείου σας, που είναι και αυτοί φορείς κάθε είδους συμβιβασμού και συναλλαγής.
Γι’ αυτό άλλωστε και ψηφίζουν εσάς για να τους εκπροσωπείτε, και το κάνετε επάξια.

Ημέρες Απεργίας

Ημέρα απεργίας η σημερινή και μας δίνει την αφορμή να κάνουμε μερικές σκέψεις όχι μόνο για το ασφαλιστικό, αλλά και για τον κοινωνικό ιστό του τόπου και τους πολίτες που τον αποτελούν.

Δηλαδή αν τα αιτήματα των απεργών ικανοποιούντο ως προς το ασφαλιστικό, που είναι το άλλωστε αίτημα τους, όλα θα ήταν καλά;;;

Το μόνο πρόβλημα που βλέπουν οι εργαζόμενοι, των περισσοτέρων κυρίως ΔΕΚΟ και του δημοσίου, είναι η υπαγωγή τους στο ΙΚΑ ή σε ένα άλλο ταμείο, με τις όποιες ενδεχόμενος, δυσμενείς επιπτώσεις για το κλάδο τους, και η επικείμενη αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης ;

Αυτά είναι λοιπόν τα θέματα που συνθέτουν το μέγα πρόβλημα του ασφαλιστικού στην Ελλάδα;
Αν ικανοποιηθούν λοιπόν αυτά τα αιτήματα είμαστε εντάξει; διακαιονοται οι αγώνες και ο λόγος της κινητοποιήσεως των εργαζομένων από τα συνδικαλιστικά τους όργανα;
Πάμε ξανά όλοι πίσω στις δουλείες μας;

Δεν μας ενδιαφέρει λοιπόν ούτε κατ’ ελάχιστο τίποτα άλλο παρά μονό η ικανοποίηση των ατομικών μας αιτημάτων, έστω και κάτω από συλλογική και συντεχνιακή σημαία;

Και η διαφθορά στα ταμεία; τα δομημένα ομόλογα και οι μίζες; η διαχείριση των αποθεματικών; οι υπερτιμημένες προμήθειες ιατρικών υλικών; η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών; οι συντάξεις πείνας για μια μερίδα ασφαλισμένων;

Η ουσία της ύπαρξης των αδειών ταμείων . Μπροστά στα ματιά μας και με τον πιο ξεκάθαροι τρόπο βλέπουμε πως διασπαθίζετε το χρήμα και τα αποθεματικά των ταμείων, δηλαδή τα χρήματα και οι εισφορές των ασφαλισμένων, για να γίνουν κάποιοι ακόμα πιο πλούσιοι.

Γιατί η σημερινή απεργία να μην είχε σαν θέμα της, σαν αίτημα της,
την ουσία του ασφαλιστικού συστήματος; την διαφάνεια, την εξάλειψη της διαφθοράς, την δίκαιη κατανομή των συντάξεων, την αναβάθμιση των ιατρικών υπηρεσιών, την καταπολέμηση της
συναλλαγής με τις φαρμακευτικές εταιρείας, και ένα σωρό αλλά προβλήματα που καθορίζουν την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών και την ποιότητα όλου του ασφαλιστικού συστήματος.

Αντί γι’ αυτό ταμπουρωνόμαστε πίσω από προνομία και απολαβές που κερδήθηκαν σε βάρος του συνόλου, και ικανοποιούμαστε με την αποδοχή των προτάσεων της συντεχνίας και εμάς προσωπικός. Μέχρι εκεί φτάνει ο αγώνας μας . Άθροισμα ατομικών διεκδικήσεων μιας κοινωνίας μονάδων που βλέπει μόνο τον εαυτό του ο καθένας είμαστε.

Άρα το θέμα είναι βαθύτερο, έχει να κάνει με την δική μας ποιότητα σαν άνθρωποι και σαν πολίτες. Αφού δεχόμαστε αναντίρρητα και αδιαμαρτύρητα την κάθε μορφής κοινωνική αδικία και επαναστατούμε μόνο στην κατάργηση των δικών μας συντεχνιακών προνομιών.

Έτσι κρίνουμε, σε όλες τις επιλογές μας, πάντα με βάση το ατομικό συμφέρων, με αρωγούς, τους εκφραστές του που κατά περίπτωση είναι η συντεχνία ή το κόμμα.
Η λέξη κοινωνία είναι ακόμα άγνωστη για τον Νεοέλληνα. Τίποτα τελικά δεν είναι τυχαίο και κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών.

Γι΄ αυτό μας αξίζει αυτό που έχουμε, μας αντικατοπτρίζει.
Απεργήστε λοιπόν για το όριο ηλικίας, για την δική σας σύνταξη, για όλα αυτά που «κερδίσατε» και θεωρείτε σημαντικά.
Και βγείτε μετά στις τηλεοράσεις , όταν δικαιωθείτε γι’ αυτά και συνεχίσετε τη ζωή σας, και διαμαρτυρηθείτε για την εκμετάλλευση στα δημόσια νοσοκομεία, για την ποιότητα των υπηρεσιών του ΙΚΑ, για την διαφθορά, για τις ανύπαρκτες μονάδες εντατικής, για την αντιστοιχία εισφορών και παρεχόμενων υπηρεσιών.

Γι΄ αυτά δεν υπάρχει απεργία , γι΄ αυτά τα συνδικαλιστικά όργανα δεν σας κατεβάζουν στους δρόμους, αλήθεια δεν αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί;

Για να μην ξεχνάμε πιο είναι το «καλό» μας...

...έχουμε άλλους να μας το θυμίζουν.

Για το «καλό» μας δεν μας λένε όλοι ότι πρέπει να αποδεχτούμε τον όρο «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων;
Δεν μας λένε ότι είναι η ενδεδειγμένη και αναπόφευκτη κίνηση που πρέπει να κάνουμε, να αποδεχτούμε , και ουσιαστικά έτσι μετά από αυτό θα μπορούμε ξέγνοιαστα να συνεχίσουμε την «παραγωγική» ζωή μας. Να αναπτύξουμε σε κλίμα ειρήνης και συνεργασίας περισσότερο τις οικονομικές μας σχέσεις με τη γείτονα χώρα.
Αυτά δε μας λένε; και ότι ήδη έπρεπε να το είχαμε πράξη.
Ενώ σε διαφορετική περίπτωση , που δεν δεχτούμε, και απαιτήσουμε την μη αναφορά του όρου «Μακεδονία» στη νέα ονομασία, απομονώμαστε από την διεθνή κοινότητα, και δυσαρεστούμε τους Αμερικανούς.
Αυτά δε μας λένε; Γιατί να μπούμε σε περιπέτειες μας λένε.
Υποβαθμίζοντας και παραλείποντας τελείως να πουν, ότι το όνομα είναι η «κάλυψη» και η νομιμοποίηση των μελλοντικών διεκδικήσεων, γιατί θα υπάρξουν και αυτές.

Εε αφού μας το λένε όλοι, πολιτικοί, τηλεοπτικά κανάλια, αναλυτές δημοσιογράφοι, εφημερίδες, ίσως κάτι ξέρουν. Ισως και να είναι έτσι μπορεί να σκεφτεί ο πολίτης, μπερδεμένος από την παραπληροφόρηση και την καθημερινή προπαγάνδα που δέχεται. Τις περισσότερες φορές χωρίς να το καταλαβαίνει, ειναι κατι όπως τον αέρα που αναπνέει.

Επειδή όμως δεν πρέπει να λησμονούμε την ιστορία. ούτε να ξεχνάμε , διαβάστε τι λέγανε τα ιδία συγκροτήματα, οι ίδιες φυλλάδες τους, πριν από 67 χρόνια, τι άλλο γινόταν τότε για το «καλό» μας , με ποιους συμμάχησαν και τι σκοπιμότητες εξυπηρέτησαν. Είναι εκπληκτικό πως τα ιδία μέσα αγωνίζονται και σήμερα με τον ίδιο τρόπο για το «καλό» μας. Διαβάστε την επιχειρηματολογία, εκπληκτικό, είναι η ίδια και τότε όπως και τώρα!!!

Το «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ» του Λαμπράκη έγραφε στο κύριο θέμα του στις 29/4/1941:
«Εντός εικοσιτετραώρων η κατάληψις της χώρας μας θα έχει συμπληρωθή. Ετσι η Ελλάς βγαίνει από τον πόλεμο - και βγαίνει οριστικώς από τον πόλεμον, καθ' ον τρόπον εβγήκαν όλαι σχεδόν αι χώραι της ηπειρωτικής Ευρώπης. Δεν είνε μόνη η Ελλάς που ευρίσκεται εις αυτήν τη θέσιν. Από της Νορβηγίας μέχρι του Ταινάρου και από των Πυρηναίων μέχρι των παρυφών της Ουκρανίας υπάρχει δι' όλους τους λαούς της Ευρώπης απόλυτος ταυτότης εις τας πολιτικάς και άλλας συνθήκας της υπάρξεώς των. Αυτό δεν το λέγομεν προς παρηγορίαν μας. Τα λέγομεν διά να τονίσωμεν τη βασικήν κατά τη γνώμην μας αλήθειαν που δεν πρέπει ποτέ να φεύγη από τα μάτια μας, ότι δηλαδή τα ελληνικά προβλήματα που εδημιουργήθησαν από της 27ης Απριλίου δεν ημπορούν να αντιμετωπισθούν παρά εις το πλαίσιο της Νέας Ευρωπαϊκής πραγματικότητος. Πρέπει να καταλάβουμε ότι εφεξής αποτελούμεν μέρος ενός εκτεταμένου ηπειρωτικού συνόλου του οποίου όλα τα τμήματα θα έχουν αναποφεύκτως κοινότητα κατευθύνσεων και προπαντός κοινότητα συμφερόντων, οικονομικών και άλλων. Αυτή η ηπειρωτική σύλληψις της υποστάσεώς μας πρέπει να αποτελέση το πλαίσιον μέσα εις το οποίον θα κινηθούμε. Η τύχη μας είναι εφεξής αρρήκτως συνδεδεμένη προς την τύχη της γηραιάς Ηπείρου της οποίας αποτελούμεν τη νοτιοανατολικήν εσχατιάν».


Στο ίδιο μήκος κύματος, η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της ίδιας μέρας έγραφε:
«Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος... Η θέλησις των Ελλήνων, όπως εντός του ειρηνικού πλαισίου, το οποίο εξασφαλίζει εις αυτούς ο τερματισμός του πολέμου, αναπτύξουν όλας των τας ικανότητας και όλας των τας πρωτοβουλίας, θα δώση ασφαλώς αφορμήν διά να εκδηλωθούν όλαι εκείναι αι κεκρυμμέναι αρεταί της φυλής μας, αι οποίαι είτε εξ αδιαφορίας, είτε εξ αισθημάτων ηλαττωμένης αλληλεγγύης δεν είχον ανέλθει εις την επιφάνειαν τους τελευταίους καιρούς... Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν - περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία - εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνταν και η «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» στο φύλλο της 28/4/1941, ενώ δύο μέρες αργότερα ανακοίνωνε: «ΑΠΟ ΑΥΡΙΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΙΝ ΧΙΛΙΕΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΔΙΑ ΝΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΑΣ ΣΑΣ ΜΕ ΤΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ».

Ο λαός όμως τότε, στις 22 Ιουλίου του 43, που αντιλαμβανόταν εν μέσω Γερμανικής κατοχής , αλλιώς το «καλό» του, κατέβηκε και διαδήλωσε εναντία στην παραχώρηση της Μακεδονίας στους Βουλγάρους. Και εναντία σε όλους αυτούς που μέσα από τις εφημερίδες τους δήλωναν υποταγή και υποτέλεια.
Η φωτογραφία είναι από αυτή την διαδήλωση,

Αύριο για το «καλό» μας θα γίνουν και άλλα, να είστε σίγουροι.
Στο μυαλό μας έρχεται μια άλλη άσχετη εικόνα, που όμως είναι τόσο σχετική όταν οι άλλοι κάνουν πράγματα για το «καλό» μας.
Είναι αυτό που λέει ένας ασυνείδητος γιατρός για έναν άρρωστο που δεν του παρείχε τη φροντίδα που έπρεπε, λογω μη καταβολής "φακέλου, και στο τέλος όταν αυτός πεθαίνει, ο γιατρός λέει, ότι αυτό έγινε για το καλό του, χρησιμοποιώντας μια πολύ χαρακτηριστική λέξη, «ησύχασε».

Τα κουρέλια που τσιρίζουν ακόμα

Για να τελειώνουμε μια και καλή με τους «λαϊκούς ήρωες » της δημοσιογραφίας ή τους έγκυρους και έγκριτους δημοσιογράφους της παραπληροφόρισης των καναλιών, και όλα τα γαργαλιστικά μπιχλιμπίδια της εποχής του Φώσκολου.

Όλοι μα όλοι βγάζουν τα τάλιρα τους από την ακροαματικότητα που έχουν. Γι’ αυτό λυσσάνε για τα ποσοστά της τηλεθέασης. Αυτή την ακροαματικότητα «διαχειρίζονται», από εκεί τα κονομάνε.
Παίζουν λοιπόν με το λαϊκό αίσθημα , παρουσιάζοντας ο καθένας με το στημένο προφίλ του που του είπαν ότι πουλάει, άλλος τον άτεγκτο, άλλος τον σοβαρό, άλλος τον έγκυρο, και άλλος τον «λαϊκό» δημοσιογράφο.
Όλοι προϊόντα της φίρμας του κάθε καναλιού και εργοδότη που εκτρέφει, λάσπη, διαφθορά, εξάρτηση, υποτέλεια και συναλλαγή. Σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις κατευθύνσεις, από πολιτικά θέματα μέχρι θέματα που αγγίζουν τον πολίτη σε προσωπικό επίπεδο.
Από τα αφεντικά τους όμως, και όχι από τα τσιράκια που τους υπηρετούν τόσο ευσυνείδητα, γιατί βεβαίως αμείβονται παχυλά, κινδυνεύει ο λαός. Από τα αρπακτικά της αυθαιρεσίας, τους εργολάβους της ενημέρωσης πρέπει να απαγκιστρωθούμε.

Τα τσιράκια τους είναι τα απαραίτητα υποπροϊόντα του συστήματος, «μπεμπελακ» για ενήλικες. Χωρίς τους πατρόνους τους, με όλη τι σημασία της λέξης, τι θα ήταν η Στάη, ο Χατζηνικολάου, η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο « δημοσιογράφος» και οι άλλοι.
Τρίτης κατηγορίας δημοσιογράφοι θα ήταν, για να γραφούν και να παρουσιάζουν «προφίλ» πολιτικών και επιχειρηματιών, αφού ελάμβαναν στο χέρι την σχετική «χαρτούρα».

Τα προβλήματα δεν λύνονται με τηλεοπτικές συζητήσεις και τηλεδίκες. Ίσα –ίσα που αυτές αποκοιμίζουν και εφησυχάζουν τον πολίτη, τον κάνουν να πιστεύει ότι μ’ αυτά τα μέσα μπορεί να βρει το «δίκαιο» του και να διεκδίκηση.
Το δίκαιο όμως βρίσκεται στην συνειδητοποίηση ότι στην καθημερινότητα, και εκεί που συντελείτε η «αδικία», πρέπει να παλέψει ατομικά και συλλογικά για να το κατάκτηση.

Οι εκπομπές και τα τσιράκια των εργολάβων λειτουργούν σαν ασφαλιστική δικλίδα εκτόνωσης. Είναι το λεγόμενο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣΜΑ

Το μαγαζάκι ξαναστήθηκε

Πουλάει ξανά θέματα για τα οποία πρέπει να σκεφτούμε.

Αυτή τη φορά πρέπει ο λαός να εκφράσει την άποψη του για το δικαίωμα της συμβιώσης, και τους γάμους των ομοφυλοφίλων.

Η Σταϊ, ο Κακαουνάκης και ο Κύρτσος, σαν ειδικοί επί του θέματος που είναι, καταθέτουν της απόψεις τους για να διαφωτιστεί το κοινό και ο κόσμος όλος.

Η τηλεόραση δίνει το στίγμα, αυτό είναι το θέμα τώρα, πάει το χιόνι, η Γιαννάκου έγινε μια φιλότιμη προσπάθεια αλλά όπως φαίνεται δεν είναι και του θανατά.

Οπότε το μέγα ζήτημα είναι η συμβίωση, αυτό πρέπει τώρα να μας απασχολεί και γι' αυτό πρέπει να εκφράζουμε ελεύθερα την άποψη μας, άλλωστε δημοκρατία έχουμε.

Δώστε το λόγο στο λαό. Τα μάτια της Έλλης έλαμψαν πολύ, για να φωτίσουν το χαζό και ηλίθιο ενημερωτικό δελτίο που μας πλασάρει.

Πόσο (πιο) χαμηλά μπορείς να σκύψεις;

Σύμφωνα με έγκυρες διπλωματικές πηγές, ανάρπαστο έχει γίνει το παιχνίδι εισαγωγής με τίτλο «πόσο χαμηλά μπορείς να σκύψεις».
Ακόμα και οι κατασκευαστές του, έχουν μείνει έκπληκτοι, καθώς ούτε οι ίδιοι δεν περίμεναν τόση μεγάλη συμμετοχή απ’ όλο το φάσμα του πολιτικού χώρου.
Οι διοργανωτές που ανέλαβαν την τηλεοπτική εκμετάλλευση του παιχνιδιού, δέχονται αιτήσεις συμμετοχής ακόμα και από τις διπλωματικές μας αποστολές ανά τον κόσμο, για την ικανοποίηση των οποίων σκέφτονται ακόμα και την δημιουργία ομαδικού παιχνιδιού.

Κοντός, ψαλμός, από αριστερά προς δεξιά, όλοι θέλουνε να παίξουνε.
Όπως καταλαβαίνεται, μιλάμε για αμείλικτο ανταγωνισμό.

Οι συμμετέχοντες τα δίνουν ΌΛΑ!!! Σοβαρά, ακόμα και εμείς έχουμε γίνει όλοι μάρτυρες των προσπαθειών που καταβάλουνε οι παίκτες, ξεπερνώντας κάθε ανθρώπινο δυνατό.

Εμ βέβαια, όλοι θέλουνε το έπαθλο, δεν είναι παίξε γέλασε, μιλάμε για την πρωθυπουργία της Εταιρίας "Ελλάδα Α.Ε.."

Αντιλαμβάνεστε όλοι, τι ακόμα θα δουν τα μάτια μας, μέχρι την ολοκλήρωση του φετινού διαγωνισμού...

Ανοικτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

17 Μαρτίου, 2008

Κύριο Κάρολο Παπούλια
Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
Αθήνα – Ελλάδα

Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε,

Οι υπογράφοντες Καθηγητές Πανεπιστημίων της Ελλάδος, των Ηνωμένων Πολιτειών, και άλλων χωρών, μέλη του Ελληνικού Ηλεκτρονικού Κέντρου, κάνουμε έκκληση στην Ελληνική κυβέρνηση να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεχών προκλήσεων εκ μέρους των Σκοπίων, που εντάθηκαν κατά τη διάρκεια των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων για την εξεύρεση αμοιβαίας αποδεκτής λύσης για την ονομασία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (πΓΔΜ). Το κόστος για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό θα είναι πολύ βαρύ, εάν δεν εξευρεθεί μια δίκαια και βιώσιμη λύση που θα διαφυλάσσει την εθνική και πολιτιστική ταυτότητα της Ελληνικής Μακεδονίας, πριν από την είσοδο
της πΓΔΜ στη Βορειοατλαντική Συμμαχία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αποτελεί χρέος της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εκλεγμένων εκπροσώπων του ελληνικού λαού στο Κοινοβούλιο να προασπίσουν τα ελληνικά συμφέροντα και κυρίως την εδαφική ακεραιότητα και τη διαχρονική πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδος, απορρίπτοντας κάθε πρόταση που θα επέτρεπε στη πΓΔΜ να σφετερισθεί άμεσα ή έμμεσα τον όρο Μακεδονία, κάτι το οποίο θα την καθιστούσε την μόνη
χώρα στον κόσμο με το ιστορικό αυτό όνομα.

Είναι επιτακτική ανάγκη να απορρίψει η Ελλάδα τις κλιμακούμενες διεκδικήσεις των Σκοπίων σε βάρος της ελληνικής Μακεδονίας, είτε αυτές σχετίζονται με πλαστογράφηση της ιστορίας, είτε με πλασματικές εθνικές μειονότητες στην Ελληνική Επικράτεια, και μάλιστα σε μία περίοδο αποσταθεροποίησης των συνόρων στα Βαλκάνια. Οφείλει ακόμη η Ελλάδα να δηλώσει με το πιο αποφασιστικό τρόπο
ότι η αλαζονεία και οι συνεχείς προκλήσεις της πΓΔΜ δεν μπορούν πλέον να γίνουν ανεκτές.

Η πρόταση του κυρίου Νίμιτς δεν είναι ικανοποιητική αν και αποκλείει, κατ' αρχήν, τις εδαφικές διεκδικήσεις των Σκοπίων σε βάρος της Ελληνικής Μακεδονίας, διότι δεν προβλέπει κάποιον αποτελεσματικό μηχανισμό που θα εμποδίσει μελλοντική εμμονή της πΓΔΜ σε αυτές. Πιστεύουμε ακόμη πως κάποιοι από τους όρους της πρότασης Νίμιτς είναι άκρως προσβλητικοί για τους Ελληνες. Το να
μη μας επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε τους όρους «Μακεδονία», «Μακεδονικός» και «Μακεδόνας» είναι σαν να μας επιβάλλουν να αρνηθούμε την ιστορία μας και την ταυτότητά μας.

Κάνουμε έκκληση προς την Ελληνική κυβέρνηση και τη Βουλή να πράξουν το αυτονόητο καθήκον τους.
Παρακαλούμε να διαβιβάσετε τις ανησυχίες μας στην Κυβέρνηση της Ελλάδος και στα πολιτικά κόμματα.

Με σεβασμό,

Κοινοποίηση:
Mr. Kostas Karamanlis - Prime Minister of Greece
Ms. Dora Bakoyanni -Foreign Minister of Greece
Mr. George Papandreou - Leader of PASOK
Ms. Aleka Papariga - Leader of KKE
Mr. Alexis Tsipras - Leader of SYRIZA
Mr. George Karatzaferis - Leader of LAOS
Mr. Stelios Papathemelis - Leader of 'DIMOKRATIKI ANAGENNISI'


Ακολουθούν οι υπογραφές παραπάνω από 100 καθηγητών πανεπιστημίου

Η μαζική βιομηχανία της «συναίνεσης»

Η «βιομηχανία» παράγει, αποδοχή, και υποτέλεια. Ελέγχει τις ιδέες, τις σκέψεις, το πνεύμα

Ένα αποτελεσματικό εργαλείο μάρκετινγκ που το χρησιμοποιούσαν με ιδιαίτερη επιτυχία και οι Γερμανοί στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, είναι η επιλογή απλών λέξεων και η σύνδεση τους με συναισθήματα, συγκινήσεις, φόβους.
Τα χρόνια πέρασαν αλλά αυτή η απλή τεχνική έμεινε ίδια και απαράλλακτη, γιατί είναι εξαιρετικά αποτελεσματική.
Η ιδία «τεχνική» χρησιμοποιείτε και σήμερα για όποιον εκφράσει κάτι που «ξεφεύγει» από την «κυρίαρχη» ιδεολογία.
Ένα παράδειγμα είναι η ονομασία των Σκοπίων. Δεν μπορείς ούτε καν να εξετάσεις το ενδεχόμενο της «μη-σύνθετης» ονομασίας, η οποία σε καμιά περίπτωση δεν θα φέρει τον «όρο Μακεδονία», χωρίς να θεωρηθείς «Εθνικιστής», με ότι επιφέρει συνειρμικά αυτή η λέξη.

Ή ακόμα σε άλλη περίπτωση, δεν μπορείς να δυσανασχετήσεις και να ζητήσεις ευθύνες, να αναρωτηθείς γιατί, ποιοι και με ποιο δικαίωμα επέτρεψαν να εγκατασταθούν στην Ελλάδα παραπάνω από 1,5 εκατομμύρια Αλβανοί. Το πρώτο που θα σου προσάψουν, είναι «εθνικιστής» και «ρατσιστής».
Ο κατάλογος είναι μακρύς, αλλά έτσι δουλεύει η προπαγανδιστική μηχανή.

Έτσι μαθαίνεις να φοβάσαι να εκφραστής, έτσι δεν υπάρχει αντίλογος, και αν υπάρξει θα θεωρεί περιθωριοποιημένος.
Είναι λέξεις κλειδιά που ακόμα και σε «χαλαρό» και «φιλικό» περιβάλλον, δεν τις χρησιμοποιείς, γιατί ξέρεις ότι θα σου κολλήσουν την ανάλογη ετικέτα.
Οι ατέρμονες επαναλήψεις από την τηλεόραση και τον τύπο, κατέστησαν εντελώς φυσιολογική την αντίδραση αυτή, ώστε ακόμα και η αναφορά μιας απλής λέξης που θα συνοδεύει τα λεγόμενα θα είναι αρκετή για να την κατάλληλη «σύνδεση» .

Το κάθε θέμα έχει τις δικές του «λέξεις», και αντίστροφα η κάθε «λέξη» είναι ταυτισμένη με συγκεκριμένα γεγονότα και δράσεις. Έτσι το «εθνικιστής» δεν αναφέρεται σε όλα τα γεγονότα ανεξαιρέτως, δεν χρησιμοποιείται δηλαδή για θέματα με την Τουρκία. Χρησιμοποιείται για το «Μακεδονικό» και επίσης με ότι έχει να κάνει με το θέμα της Αλβανίας.
Μια λέξη, και αμέσως η εικόνα. Όπως ο αέρας που αναπνέουμε.

Ποιος λοιπόν θέλει να ταυτιστεί με αυτή την εικόνα που μας πλασάρουν ; Ποιος θέλει να παει αντίθετα στο ρεύμα;

Λύθηκε το «Σκοπιανό», για τον ΣΥΡΙΖΑ...

Η εφημερίδα «ΑΥΓΗ» και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ήδη λύση το «Σκοπιανό»...ονομάζουνε τα Σκόπια απλώς «Δημοκρατία της Μακεδονίας»...

Από την εφημερίδα Αυγή:
«...Όχι στον εθνικισμό και στις συναινέσεις που τον συντηρούν.
Η επικείμενη ένταξη της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ,...δημόσια συζήτηση περί τα Βαλκάνια ακόμα κινείται μεταξύ αντιαλβανισμού και σκοπιανοφαγίας από τη μια και ενός αντιαμερικανισμού από την άλλη, που περιγράφει αλλά δεν εξηγεί σχεδόν τίποτα... Η απειλή για την ειρήνη και την πολυεθνική συμβίωση είναι, στην πραγματικότητα, η φονική μηχανή που λέγεται ΝΑΤΟ ...Προϋπόθεση για την άρση αυτής της απειλής, λοιπόν, είναι η διάλυση του ΝΑΤΟ»
Ακολουθούν υπογραφές κυρίως μελλών του ΣΥΡΙΖΑ - Το πλήρες άρθρο θα το βρείτε εδω»

Πώς μπορεί κάποιος αριστερός να μιλάει για αντιαμερικανισμό; Πρώτη φορά το ακούω αυτό, χμμμμ, περίεργο...Τώρα το’πιασα, άλλο το ΝΑΤΟ... και άλλο η Αμερική, πώς τα είχα μπερδέψει εγώ έτσι, συγνώμη λάθος.

Επίσης κατάλαβα ότι τα Σκόπια λειτουργούν αυτόνομα, πώς πίστεψα ότι είναι αχθοφόροι των ΗΠΑ. Κυρίως όμως κατάλαβα γιατί ο Τσίπρας δεν έκανε δημόσια δήλωση για τα Σκόπια, τη να έλεγε άλλωστε, σύντροφοι ας αυτοπροσδιοριστούν η γείτονες μας όπως θέλουν, δηλαδή Δημοκρατία της Μακεδονίας;;;
Όταν η πατρίδα σου βάλετε και υιοθετείς ενσυνείδητα και με πλήρη γνώση τέτοιους ρόλους δεν είσαι απλά προδότης - είσαι κουκουλοφόρος! Το μόνο που αλλάζει από τους γνωστούς κουκουλοφόρους των Γερμανών είναι ότι οι τωρινοί είναι κουκουλοφόροι Αμερικανών. Επίσης αναφέρουμε και την συμπεριφορά δημοσιογράφων που άλλος λίγο ο άλλος πολύ, κρυπτόμενοι δήθεν πίσω από πολιτικές σκοπιμότητες (που σε καμιά περίπτωση δεν δεχόμαστε) παίζουν παιχνίδια πολύ πιο βρόμικα, όχι κομματικών μηχανισμών που υπηρετούν, άλλα ξένων κέντρων, για να διαμορφώσουν την γνώμη και να παγιώσουν την αντίληψη στον κόσμο ότι το όνομα, τα σύνορα, και λοιπά είναι πράγματα που ή δεν μπορούμε να επηρεάσουμε ή ότι οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί, η ότι δεν έχουν και καμία σημασία, και στο κάτω - κάτω τι να κάνουμε βρε αδερφέ...ένα όνομα είναι.

Μερικά από τα αποτελέσματα αυτών των προσπαθειών, θα φανούν αν όχι αύριο τότε στο πολύ κοντινό μέλλον. Όταν ίσως κάποιοι άλλοι «ακαδημαϊκοί» και «δημοσιογράφοι» θα μας μιλάνε για άλλες πιο μικρότερες και αυτόνομες Ελλάδες.

Στην Δημοκρατία μας δεν υπάρχουν διέξοδα

Το είχαμε γράψει πριν από καιρό , το επαναλαμβάνουμε και τώρα. Το όνομα θα είναι «Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας». Θέλουμε να ελπίζουμε, αλλά μάταια, ακόμα και την τελευταία στιγμή να διαψευσθούμε, τρέφουμε βλέπετε μια ψευδαίσθηση.

Είναι όμως συμφωνημένο, εδώ και αρκετό καιρό, και γι’ αυτό το λογο το θέατρο και τα πήγαινε- έλα. Για να περάσει καλυτέρα στο λαό ότι έκαναν ότι ήταν δυνατό για την προάσπιση των Ελληνικών θέσεων.

Στις δημοκρατίες όμως ο λαός έχει το πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Στις δημοκρατίες που δεν υπάρχουν αδιέξοδα ο λαός αποφασίζει για την τύχη του και κάνει τις επιλογές του.

Αυτά στις δημοκρατίες. Γιατί εδώ στη δική μας «δημοκρατία» δεν υπάρχουν διέξοδα.

Το μεγάλο φαγοπότι

Νομιμοποιούν την παρανομία. Πράξη εφαρμογής σχεδίου πόλης

Ένα ατελείωτο αλλαλούμ νόμων και διατάξεων, καταστρατηγεί κάθε έννοια νομιμότητας, δίνοντας την δυνατότητα στους «επιτήδειους» και στα λαμόγια που λυμαίνονται τους ΟΤΑ να δημιουργούν περιουσίες σε βάρος του κάθε ιδιοκτήτη.

Ανεξέλεγκτα και ασυνείδητα Δήμοι, Νομαρχίες, Πολεοδομίες κλπ. κόβουν και ράβουν βασιζόμενοι σε ένα νομικό πλαίσιο που ακόμη και αν έχουν κάνει «λάθος» (π.χ. κατά την τελική πράξη εφαρμογής) ζημιώνοντας ιδιοκτήτες οικοπέδων, δεν είναι υποχρεωμένη η διοίκηση στην διόρθωση της πράξης αυτής μετά την πάροδο 60 ημερών!!!
Καταστρατηγούν κάθε έννοια του δικαίου.
Δεν φταίνε όμως αυτοί, φταίει το νομικό πλαίσιο που ο νομοθέτης εν γνώση της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας έχει θεσμοθετήσει για να μπορούν να αρπάξουν ιδιοκτησίες. Καλυπτόμενοι πίσω από ασάφειες και χωρίς καμιά επίπτωση και τιμωρία γι’ αυτά που κάνουν.

Υπόλογοι είναι όλοι, βουλή, βουλευτές, υπουργοί, δήμαρχοι, νομάρχες, που καθιστούν τους «γνωστούς» ανθρώπους των πολεοδομιών, τα αρπακτικά, κυρίους στην ιδιοκτησία των άλλων.
Έτσι δουλεύει το κράτος και έτσι μεθοδεύουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις την καταπάτηση κάθε δικαιώματος για τους πολίτες, ακόμα και γι' αυτό της ιδιοκτησίας. Χωρίς καμιά κύρωση για αυτούς που το πράττουν .
Νομιμοποιούν την παρανομία, έρμαιο και αβοήθητος ο πολίτης χωρίς καμιά προστασία.

Οι νόμοι δεν γίνονται για να επιβάλουν κράτος δικαίου αλλά για να προφυλάξουν τους κλέφτες από το να πάνε στην φυλακή.

Αχιλλέας Σ. - ένας αγανακτισμένος πολίτης

Τελευταία πράξη για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ...

Όλες αυτές οι «σκληρές» διαπραγματεύσεις, οι ατελείωτες διαβουλεύσεις, τα ατέρμονα πάρε-δώσε, για το «όνομα» των Σκοπίων, μόνο γέλιο, και ίσως και κλάμα προκαλούν.

Γέλιο, γιατί οι ηθοποιοί είναι πολύ κακοί και δεν μπορούν να αποδώσουν επακριβώς το αυθόρμητο του πράγματος.
Κλάμα, γιατί παραδίνεται μια ονομασία συνυφασμένη και ταυτισμένη με τον Ελληνισμό, που θα χρησιμοποιηθεί σαν «κάλυμμα» για μελλοντικές διεκδικήσεις.

Το σενάριο θέλει οικουμενική κυβέρνηση στα Σκόπια, πυρετώδεις διαπραγματεύσεις, και την ύστατη κυριολεκτικά στιγμή για την πρόσκληση της σκοπιανής πλευράς στο ΝΑΤΟ...συμφωνία με την ελληνική πλευρά.

Τελικά τον τόπο αυτό τον κυβερνούν όλοι και όλοι έχουνε λόγο, όλοι εκτός του κυριάρχου λαού του.
Τελικά να κλάψω ή να γελάσω;

ΥΓ. Σας μεταφέρω και μια απορία ενός Blogger που διάβασα χθές σε ένα σχόλιο, και με εκφράζει απόλυτα:
...«Απευθύνω χρόνια ένα ερώτημα - απάντηση δεν έχω λάβει :
Αυτοί που εύκολα χαρίζουν ελληνικές ονομασίες, εδάφη, μειονότητες, Ιστορία, σε βουλιμικούς και επιθετικούς “γείτονες”, από ποιο προσωπικό ιδιοκτησιακό δικαίωμα έχουν παραιτηθεί;»

Έγκυρη και έγκριτη παραπληροφόρηση.

Ακούμε από τα κανάλια της διαφθοράς μέσω των «δημοσιογράφων» τους, ακλόνητα επιχειρήματα που δεν δικαιολογούν, κατά τη γνώμη τους, την συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων.

Κάθε αίτημα πρέπει να εξετάζεται στη βάση του αν είναι δίκαιο η άδικο, και όχι κάτω από την έντονη και παρατεταμένη προπαγάνδα με γνώμονα τις απαιτήσεις των καταναλωτών.
Τις πολιτικές επιλογές μας πρέπει να τις κάνουμε ως πολίτες, και όχι ως καταναλωτές.

Όταν λοιπόν τα τηλεοπτικά κανάλια και οι έμμισθοι παράπληροφοριοδότες τους, τύπου Αυτιά, Παυλόπουλο κλπ. μας λένε για ηλικιωμένους που άφησαν την τελευταία τους πνοή λόγω των απεργιακών κινητοποιήσεων της ΔΕΗ, αναρωτιόμαστε, για την απώλεια χιλιάδων ανθρώπων λόγω έλλειψης κλινών στην εντατική, γιατί δεν λένε;;;
Γιατί δεν λένε για την απώλεια ανθρώπων, λόγω μη ύπαρξης μαγνητικής τομογραφίας ποζιτρονίων (PET) που κάνει άμεση διάγνωση του καρκίνου;
Για τους μισθωτούς και τις συντάξεις που στέλνουν μια ώρα αρχίτερα τους μη έχοντες πολίτες, γιατί δεν λένε;;;
Για τις ουρές του ΙΚΑ, που κλείνεις ραντεβού για να σε δουν σε 6 μήνες, γιατί δεν λένε;;;
Για τα φακελάκια, για την θανατηφόρα γραφειοκρατία, για το γενικό αίσχος της υγειάς, γιατί δεν λένε;;;
Για τον θάνατο της Αμαλίας Καλυβηνού, γιατί δεν λένε;;;

Δεν είναι αυτοί άμεσοι λόγοι για τις απώλειες ανθρώπων;

Το τι καθιστά δίκαιο η άδικο ένα αίτημα έχει να κάνει με την κοινωνική δικαιοσύνη που αποδεχόμαστε και όχι με τις τηλεοπτικές εικόνες που επιλέγουν τα επιτελεία των τηλεοπτικών επιχειρήσεων να προβάλουν επειδή το συμφέρον τους το επιβάλει!

Όπως φαίνεται, στην παρούσα φάση, δεν είναι ενδεδειγμένη η παρουσίαση αυτών των γεγονότων ως παράγοντες επικινδυνότητας για τις απώλειες ανθρώπων.
θα μείνουν στο συρτάρι, και όταν το συμφέρον το απαιτήσει, τότε και μόνο τότε, θα προβληθούν, να είστε σίγουροι.