
Ποιο νόημα έχει να παλεύεις για την πατρίδα σου αν αυτή αντί να σε σέβεται σε καταδυναστεύει. Αν νιώθεις κομμάτι ξεκομμένο από κάθε τι που γίνεται, χωρίς να έχεις λογο και χωρίς παρέμβαση. Σαν να γίνονται όλα για σένα χωρίς όμως εσένα.
Δεν υποβιβάζουμε κανένα θέμα , αλλά θέλουμε να αποτυπώσουμε την καθημερινότητα, και την αγωνία για επιβίωση, τόσο σε ατομικό όσο και συλλογικό επίπεδο.
Δεν νιώθεις ότι υπάρχει μια συντεταγμένη πολιτεία , ένα κράτος με συνοχή, η εντύπωση που αποκομίζεις είναι η ιδία με αυτή ενός πολυκαταστήματος με πολλές εταιρείες, που έχει η κάθε μια το δικό της μαγαζί, με τους δικούς της κανόνες.
Οι πατρίδες και τα κράτη δεν υπάρχουν όμως για να κάνουν πλουσίους κάποιους που εκμεταλλεύονται τους πολίτες τους. Είτε αυτοί είναι μηχανισμοί εξουσίας, είτε ιδιωτικοί φορείς καταλήστευσης.
Μόνο όταν νιώσεις κάτι σαν κομμάτι δικό σου, προασπίζεσαι με την ζωή σου την ακεραιότητα του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου